احکام اقـرار سؤال 1_ اِقرار به چه معناست؟ جواب _ اقرار، یعنی انسان اعتراف کند حقّی بر او هست، مثلاً بگوید: محمد از من هزار تومان طلب دارد، یا اعتراف نماید که بر کسی حقّی بگوید: علی هیچ بدهی به من ندارد. س 2_ اعتراف در چه صورت صحیح است؟ ج _ اعتراف در صورتی نافذ و صحیح است که به صورت جزم و صریح یا ظاهر باشد، بنابراین اگر بگوید: ممکن است جعفر از من ده تومان طلب داشته باشد، صحیح نخواهد بود. و نیز باید چیزی که به آن اعتراف می کند بر ضرر او باشد، پس اگر بگوید: من از زید ده تومان طلب دارم، باید دلیل بیاورد. س 3_ اعتراف چه کسانی باطل است؟ ج _ اعتراف بچه، دیوانه، سفیه نسبت به مال خود، کسی که مجبورش کرده اند، برده و کسی که قاصد نباشد، اعتراف آنها باطل است. س 4_ آیا اعتراف به چیز مجهول یا مردّد صحیح است؟ ج _ اگر به چیز مجهول یا مردّدی اعتراف کند، مثلاً بگوید: حسن از من چیزی می خواهد، یا بگوید: تقی از من، یکی از این دو مال را طلب دارد، یا شخصی که برای او اعتراف می کند، مجهول یا مردّد باشد، مثلاً بگوید: شخصی یا یکی از این دو نفر از من ده تومان طلب دارد، در همۀ این موارد اعتراف او صحیح است. س 5_ مُقِرّ له به چه معناست؟ ج _ مُقِرّ له، یعنی کسی که برای او اعتراف می شود، باید بتواند مالک شود، مثلاً بگوید: چیزی را که در دست دارم ملک زید یا وقف این مسجد است، پس اگر بگوید: چیزی را که در دست دارم ملک این حیوان است، چون حیوان مالک نمی شود، صحیح نخواهد بود. س 6_ اگر اعتراف خود را منکر شود، حکم آن چیست؟ ج _ اگر بگوید: تقی از من هزار تومان می خواهد، پس انکار کند، باید هزار تومان را بدهد. س 7_ در چه صورت منکر شدن شخص اعتراف کننده مورد قبول است؟ ج _ اگر بگوید: تقی از من هزار تومان طلب دارد، پس مقدار معقولی را استثناء کند، مثلاً بگوید: مگر صد تومان، قبول می شود. س 8_ اگر به دو صورت اعتراف کند، حکم چیست؟ ج _ اگر بگوید: این خانه مال کاظم است، پس بگوید: مال رضاست، بنابر احتیاط، مصالحه کنند. س 9_ اگر بگوید: که فلان کس پسر من است، حکم آن چیست؟ ج _ اگر بگوید: حسین پسر من است، از او قبول می شود و چنانچه بمیرد، حسین از او ارث می برد. س 10_ اگر بگوید: که فلان کس خواهر زن من است، حکم آن چیست؟ ج _ اگر بگوید: زینب، خواهر زن من است، از او قبول می شود و نمی تواند تا زمانی که خواهر زینب زن اوست، زینب را به عقد خود در آورد. س 11_ حکم شخص بیمار در اعتراف چیست؟ ج _ حکم بیمار در اعتراف، حکم صحیح است، مگر در مرضی که با آن مرض می میرد، بگوید: مقداری به کسی بدهکار است، و متهّم باشد که گفته ی او برای ضرر زدن به ورثه است، در این صورت باید مقداری را که معیّن کرده از ثلث او بدهند. |
