چون دوستی يکی از عوامل پيشرفت و شکوفايی انسان وهم چنين يکی از عوامل گمراهی و ذلت و خواری انسان است در مباحث اسلامی و روانشناسی و تربيتی بسيار مهم محسوب می شود. يکی از بزرگان در اين باره می گويد :«جوانی را ديدم که کافر در دين شده و اعتياد او را بلعيده و در گوشه خيابانی نشسته است. از او پرسيدم چه کسی اين بلا را به سر تو آورده ، گفت : دوست ، گفتم : لعنت خداوند بر اين دوست ، جوانی را نيز ديدم در مسجد که مشغول به دعا و متمسک به درگاه حق تعالی شده است ، در چهره اش که نگريستم ديدم همان جوان لاابالی و خوش گذران و قمه کشی است که يک محله از او آزرده خاطر بودند ، از او پرسيدم چه کسی تو را به اين جا آورده است و اين کارها را به تو ياد داده است ، گفت : دوست ،

فاتّقوا الله و کفّوا ألسنتکم إلاّ من خیر(1)؛ پارسایی پیشه کنید و زبان خود را جز از سخن نیک باز دارید. تقوا از «وقایه» به معنای حذر کردن، دوری جستن و احتیاط آمده است. برای مثال شخصی که در حال راه رفتن در جای بی خطری است شاید چندان لزومی نداشته باشد که احتیاط کند. امّا آن که مشغول رانندگی است باید احتیاط و «وقایه» داشته باشد، چه رسد به این که در خیابان شلوغ و پر ترددی رانندگی کند. با این اوصاف اگر کسی بخواهد در حال رانندگی،...

«و علیکم بمجاملة اهل الباطل، تحمّلوا الضّیم منهم(1)؛ با اهل باطل با خوشرفتاری و مدارا رفتار نمائید و ظلم و آزار آنها را تحمل کنید».«مجامله» گرچه از باب مفاعله است. و در اصل برای کارهایی استعمال می شود که دو طرفی باشد؛ اما این باب کاربردهای دیگری نیز دارد. از جمله آن که باب مفاعله گاه به معنای تفعیل نیز می آید. در این جا مجامله به معنای تجمیل است، و تجمیل یعنی زیبا برخورد کردن. از طرفینی بودن مجامله دریافت می شود...