ابو الحسن شيخ علی جزائری یکی از علمای بزرگ شيعه در قرن دهم هجری است. شيخ جزائری فقيهی اصولی حکيمی متکلم و جامع علوم عقلی ونقلی بود وی از شاگردان ابی فهد حلی و شيخ حسن ابن العشره بود و خود در علم و عمل و پارسائی بی مانند بود. محدث قمی او را در عداد مشايخ بزرگ اماميه بر شمرده و کتاب او را به نام درالفريد در توحيد است. شيخ از اساتيد مرحوم محقق ثانی است و در اجازات خود از او مدحی بليغ می نمايد و او را به عنوان علامه و علما و شيخ الفقها جامع معقول و منقول بر شمرده است محدث قمی به نقل از محدث جزائری از کتاب مقامات می نويسد شيخ علی جزائری مردی خاشع و از کبريائی باری تعالی بسی خائف بود او دانشمندی ذاکر بود سپس اضافه می کند که تسبيحات حضرت زهرا سلام الله عليها را خيلی به تأنی و با حضور قلب پس از نماز ادا می کرد و با هر یک از تکبير و تحميد قطرات اشک او در عشق محبوب سرازير بود و بدان گونه متوجه عظمت و کبريائی خالق بود که به هنگام نماز. سنوات عمر او بيشتر در عتبات (عراق) سپری شد. تاريخ دقيقی از وفات او به دست نمی آيد ظاهراً قبل از اواسط قرن دهم 940 وفات نموده است.

 بازگشت...