جمال الدین احمد بن عبدالله معروف به ابن متّــوج از اکابر علمای امامیه در قرن نهم است. ابن متّوج سالها از محضر علمای حلّه مخصوصاً فخرالمحققین و شیخ شهید بهره مند بود و خود به مرتبه فقاهت و مدارج علمی نائل آمد. صاحب روضات می نویسد: ابن متّوج از علمای بزرگ شیعه در قرن نهم بود و ابن فهد حلّی از محضر وی بهره مند شد و از او اجازه روایت دارد. از تألیفات ابن متّوج می توان منهاج الهدایة، نهج الوسائل، اخذالثار، تفسیر قرآن و ناسخ و منسوخ را نام برد. نام وی احمد و پدرش عبدالله سعید نیز به ابن متّوج معروف بوده است. عبدالله سعید در فقه و ادب و فنون شعری مهارت داشت. تاریخ دقیقی از وفات ابن متّوج به دست نمی آید اما ظاهراًَ اواسط قرن نهم وفات نموده است یعنی تقریباً در سال 855 هجری قمری.

 بازگشت...