سؤال 1_ « كفّاره » چیست؟
جواب _ كفّاره، چیزی است كه « غالباً » به جهت بجا آوردن حرام یا ترك واجبی، بر انسان واجب می شود.
س 2_ كفّاره گناهان كدام است؟
ج _ كفّاره گناهان بسیار است، از جمله:
1_ كفّارۀ كشتن مومن از روی عمد: باید یك برده آزاد كند و شصت روز، روزه بگیرد و شصت فقیر را اطعام كند.
2_ كفّاره كسی كه در روز ماه رمضان، باچیز حرامی مانند شراب، روزه اش را باطل كند، همان كفّارۀ كشتن مومن از روی عمد است بنابر احتیاط واجب.
3_ كفّارۀ كسی كه از روی خطا، مومنی را بكشد: باید یك برده آزاد كند و اگر نمی تواند شصت روز روزه بگیرد و چنانچه عاجز باشد، شصت فقیر را اطعام كند.
4_ كفّاره كسی كه با زن خود ظهار كند، همان كفّاره كشتن مومن، از روی خطاست.
5_ كفّارۀ كسی كه در قضای ماه رمضان، بعد از ظهر عمداً كاری كه روزه را باطل می كند انجام دهد، باید ده فقیر را اطعام كند و اگر نمی تواند، سه روز روزه بگیرد.
6_ كفّارۀ كسی كه با چیز حلال، روزۀ ماه رمضان را باطل كرده است: باید یك برده آزاد كند، یا دو ماه روزه بگیرد و یا شصت فقیر را اطعام كند.
7_ كفّاره كسی كه به عهد، یانذر و یا قسم خود عمل نكرده، قبلاً بیان شد.
8_ كفّارۀ زنی كه گیسوان خود را در مصیبت چیده، مانند كفّارۀ كسی است كه در ماه رمضان، به غیرحرام افطار كرده است.
9_ كفّارۀ كسی كه در روز یا شبی كه اعتكاف كرده نزدیكی كند، مانند كفّارۀ كسی است كه در ماه رمضان با چیز حلال روزۀ خود را باطل كرده است.
10_ كفّارۀ زنی كه در مصیبت گیسوان خود را كنده، یا صورت خود را مجروح نموده و همچنین كفّارۀ مردی كه در مصیبت زن یا فرزند خود، پیراهنش را پاره كرده است، مانند كسی است كه به قسم خود، عمل نكرده باشد.
س 3_ برده ای كه در كفّاره آزاد می شود، باید چه شرایطی داشته باشد؟
ج _ باید مسلمان باشد و فرق نمی كند مرد باشد یا زن، بچّه باشد یا بزرگ.
س 4_ آیا در كفّاره، شرایطی موجود است؟
ج _ در كفّاره، نیّت، قصد قربت و اخلاص شرط عقل است و اگر چند كفّاره بر او واجب باشد، باید كفّاره را معین نماید.
س 5_ اگر در موقع ادای كفّاره عاجز و ناتوان باشد، چه باید بكند؟
ج _ آنچه در حال عجز و ناتوانی معتبر است، وقت ادای كفّاره می باشد نه وقت و جوب آن، پس اگر وقت وجوب كفّاره می توانسته برده ای آزاد كند، ولی وقتی كه می خواهد كفّاره بدهد عاجز شود، باید روزه بگیرد.
س 6_ آیا می تواند در مدّت ادای كفّاره، فاصله اندازد؟
ج _ كسی كه می خواهد روزۀ كفّاره بگیرد، باید در بین آن فاصله نیندازد ولی جایز است سی و یك روز آن را پی در پی گرفته و بقیّه را جدا جدا بجا آورد.
س 7_ اگر در بین سی و یك روز، روزی را عمداً روزه نگیرد یا روزۀ دیگری بگیرد، حكم آن چیست؟
ج _ باید آن را از سر بگیرد.
س 8_ اگر در بین روزهایی كه باید پی در پی روزه بگیرد، عذری پیش آید، چه باید بكند؟
ج _ اگر مثلاً سفر ضروری پیش آید، یا او را مجبور كنند روزه اش را بخورد، یا حیض و یا نفاس ببیند، لازم نیست بعد از بر طرف شدن عذر، روزها را از سر بگیرد، بلكه آن را ادامه می دهد.
س 9_ در اطعام كفّاره، چه باید بكند؟
ج _ باید یا شصت فقیر را سیر كند، یا به هر كدام، یك مّد یعنی تقریباً ده سیر « هفتصد و پنجاه گرم » طعام بدهد و بنابر احتیاط مستحب آنها را با نان و قاتق سیر نماید.
س 10_ آیا می تواند فقیری را دو مرتبه سیر كند؟
ج _ باید شصت فقیر را سیر كند، پس اگر فقیری را دو مرتبه سیر كند، كافی نیست.
س 11_ اگر بچّۀ فقیر را سیر كند، آیا یك نفر حساب می شود؟
ج _ اگر بچّه های فقیر را به همراه بزرگان سیر كند، هر بچّه ای یك نفر حساب می شود. ولی اگر بچّه ها را به تنهایی طعام دهد، باید هر دو بچّه را یكی حساب كند.
س 12_ لباسی كه در كفّاره به فقیر می دهد، چگونه باید باشد؟
ج _ باید به مقدار متعارف باشد، مثلاً پیراهن كوتاه و شلوار، یا پیراهن بلند كامل، یا قبا، و نحو آن.
س 13_ اگر در كفّارۀ جمع، نتواند برده ای آزاد كند، چه باید بكند؟
ج _ برده آزاد كردن ساقط می شود و چیزی بر او نیست.
س 14_ اگر نتواند شصت روز روزه بگیرد، چه باید بكند؟
ج _ باید به جای آن هیجده روز پی در پی روزه بگیرد، و اگر نتواند، باید هر چند روز كه می تواند روزه بگیرد، یا هر چند « مدّ » كه می تواند به فقیر طعام بدهد، امّا اگر نتواند روزه بگیرد و نه طعام بدهد، باید استغفار كند.