برخورد با دوستان

نسبت به اصحاب و ياران، همواره تفقد و مهرباني می کردند. مسائل و گرفتاري هاي مردم را می پرسیدند و... معمولاً بزرگ هر قوم را گرامي می داشتند و حتي الامكان او را بر آن قوم رئيس قرار می دادند... كارهاي نيك را همواره تقويت و نيك می شمردند و كارهاي زشت را هميشه خوار و زشت می دانستند... در كارها ميانه رو بودند. كساني از مردم كه خيرخواه بودند در نظر او برگزيده بودند... در مجالس جايگاه معيني نداشتند و از اين كار منع می فرمودند... هرگز طوري رفتار نمی کردند كه كسي تصور كند ديگري بر ایشان مقدم است. اخلاق خوش داشتند و گشاده رويي ایشان چنان بود كه همه اصحاب او را چون پدر خويش مي دانستند... هميشه خنده رو، خوش خلق و ملايم بودند...