برگشت به صفحه دين

هدايت و راهنمایی

 لفظ « پيامبر » معاني زير را مي رساند:

1. شخصی كه داراي يك سري دستورات است و براي ابلاغ آن، ماموريت ويژه دارد تا همه آنچه را كه به عنوان دستورات است، بدون كم و زياد ابلاغ نمايد.

2.  يك سري قوانين كه باعث مي شود تا كسي مأموريت بيابد، آنها را به مردم برساند. اين رساننده بايد، اولاً: لياقت حمل اين قوانين را به دست آورد، ثانياً: بتواند اين قوانين را كاملاً بفهمد، ثالثاً: به همه آن قوانين عامل باشد و رابعاً: قوانين را به سر منزل مقصود برساند.

3. گروهي از انسان ها نيازمند به آن قوانين هستند تا در پرتو آنها بتوانند به زندگي دنيوي و اخروي خود سامان داده و زيستن خود را با مفهوم و با معني نمايند. آنچه را كه نمي توانند به دست آورند و حل نمايند، با دست يازيدن به اين قوانين، به دست آورند و حل نمايند و در سايه آن زندگي سراسر اطمينان درست نمايند.

4. اولاً: كسي كه اين قوانين را وضع كرده است براي اين است تا مردمان را كارساز و راهنما باشد و ثانياً: كسي را انتخاب نموده كه اين برنامه را براي مردم ابلاغ نمايد، بايد كاملاً شناخته شود و مطمئن باشد تا مردم با اطمينان خاطر به عمل به اين دستورات بپردازند.

5. وضع كننده اين قوانين كه همان خداوند بزرگ و رئوف است، براي اينكه مردم را از بعضي از امور كه آگاهي به آن ندارند، با خبر سازند، شخصي را كه پيامبر نام دارد، برمي گزيند و او را به سوي مردم ارائه مي نمايد.

اگر دقت كرده باشيد، ديده ايد كه راهنمايي و هدايت به طور واضح و روشن در لفظ پيامبر نهفته است. خود لفظ پيامبر نيز مركب از دو لفظ « پيام + بر » مي باشد. يعني كسي كه پيامي را براي گروهي مي برد و البته پرواضح است پيامي را براي كس يا گروهي بردن به معناي هدايت و راهنمايي آنها است زيرا آنها نيازمند اين پيام بوده اند.

اين چنين است كه مي گويند از ديگر وظايف انبياء هدايت و راهنمايي خلق الله است. لذا پيامبران براي اصلاح وسازمان بخشيدن به زندگي انسان و هدايت او در يك سير صحيح، به سوي مردم مي آيند. پيامبر پيام خداوند را به خلق خدا ابلاغ مي كند و نيروهاي آنها را بيدار و سامان مي بخشد و به سوي خداوند و رضاي خداوند، يعني صلح و صفا و اصلاح طلبي و بي آزاري و آزادي از غير خداوند و راستي و محبت و عدالت و ساير اخلاق حسنه دعوت مي كند و بشريت را از زنجير اطاعت هواي نفس رهايي مي بخشد.

برگشت به ابتداي صفحه