برگشت به صفحه دين

خصائص پيامبران

 انبياء الهي بعضي خصوصيات را دارا می باشند كه در هيچ يك از مردمان و انسان ها يافت نمي شود. همين خصائص است كه موجب برگزيده شدن اين تعداد از افراد بشر از بين انسان ها مي شود و آنها را مفتخر به صفت رسالت و پيامبري می نمايد. اينان انسان هاي برگزيده اي هستند كه خداوند آنها را از بين مردمان براي امر خطير رسالت و دعوت انسان ها به سوي او انتخاب مي كند. خلاصه اي از خصائص انبياء به شرح ذيل است:

1 ـ اعجاز: معجزه كاري است كه تمامي بشر غير از انبياء الهي از انجام آن معذورند و نمي توانند از عهده آن برآيند. هر پيامبري كه از جانب خداوند مبعوث مي شد، از قدرت خارق العاده خود،‌ يك يا چند اثر مافوق قدرت بشر را ابراز مي داشت كه نشان دهنده بهره مندي او از آن نيروي خارق العاده الهي بود، تا گواهِ راستين بودنِ دعوت او و آسماني بودن سخنش باشد.

2 ـ عصمت: عصمت يعني مصونيت از گناه و اشتباه. يعني پيامبران نه تحت تاثير هواهاي نفساني قرار مي گيرند و نه مرتكب اشتباه مي شوند و نه در كارهاي خود دچار اشتباه و خطا مي گردند.

بركناري آنها از گناه و اشتباه،‌ حدّ اعلاي قابليت اعتماد را به آنها مي دهد.

3 ـ رهبري: رهبري ديني و اطاعت مردمان، از بزرگترين خصوصيات انبياء الهی است. آنها عهده دار امر هدايت و رهبري انسان ها مي شوند تا انسان ها را از خطرات ضلالت و گمراهي آگاه سازند.

4 ـ خلوص نيّت: پيامبران به حكم اينكه تكيه گاه الهي و خدايي دارند، هرگز رسالت عظيمي را كه از طرف خداوند متعال بر دوش آنها گذاشته شده است را از ياد نمي برند و كار او را به انجام    مي رسانند. لذا در كار خود، نهايت خلوص نيت را دارند، يعني هيچ منظوري و هدفي جز هدايت بشر كه خواسته خداوند است، ندارند و از مردم اجر و پاداشي براي انجام رسالت خود نمي خواهند.

5 ـ سازندگي: پيامبران هستند كه به نيروها تحرك مي دهند و آنها را سامان مي بخشند. صرفاً در جهت ساختن فرد و جامعه انساني است. به عبارت ديگر در جهت سعادت بشري است نه در جهت فاسد كردن فرد يا تباهي جامعه. لذا اگر دعوت يك مدعي پيامبري، فاسد ساختن انسان ها، از كار انداختن نيروهاي آنها يا به فحشاء و هرزگي افتادن و تباهي جامعه انساني و انحطاط مجتمع انسان ها باشد، خود دليل قاطعي است بر اينكه اين مدعي پيامبري در دعوت خود صادق نيست.

6 ـ درگيري و مبارزه: با خرافات و شرك ها، جهالت ها، ساخته هاي خيال بافانه، ظلم ها، ستم ها و ستمگري ها يكي ديگر از علائم و خصوصيات يك مدعي پيامبري است.

 برگشت به ابتداي صفحه