|
|
|
تکامل همين قدر كه پيامبران اولين معلّمان و آموزگاران بشر مي باشند، كافي است كه نقش آنها را در تكامل انسانها، اصل الأساس بدانيم. اين را نيز بايد به خاطر داشته باشيم كه اولين انسان روي زمين اولين پيامبر بوده است. پس كار بشريت با پيامبران بر روي زمين آغاز شده است. « وحي » الهي، هيچ گاه انسان را تنها نگذاشته است. در همه دورانها، در همه فراز و نشيب ها، در حوادث و در تمام لحظات زندگي، وحي و غيب همراه بشر بوده است تا او احساس تنهايي نكند و تكامل را كه كار جمعي و فردي است به فراموش نسپارد زيرا اين تنهايي است كه بدبختي و فلاكت به ارمغان مي آورد. اين تنهايي است كه كار ابليس را به سركشي از فرمان الهي و استبداد و استكبار كشاند. بنابراين ما نمي توانيم برهه اي از تاريخ را بيابيم كه انسان را غير مرتبط با عالم وحي و غيب باشد. اگر با دقت و تأمل به تاريخ فرهنگ و تمدن انسانها نيم نگاهي بيندازيم، در جاي جاي آن رد پاي پيامبران را مي بينيم. در حقيقت پيامبران معلّمان تاريخ و تمدّن بشريت مي باشند. چون مبناي تاريخ و فرهنگ و تمدن هر قومي با علم شروع مي شود و علم نيز كار خود را بر روي زمين با انبياء آغاز كرده است. |
