برگشت به صفحه دين

تعليم كتاب و حكمت

 حكمت يعني شناخت حقيقت، يعني تشخيص حق از باطل، يعني فهميدن اينكه كدام چيز صحيح است و كدام چيز غلط.پس حكمت يعني شناخت حقيقت اشياء.

اين عملي است كه فقط از عهده پيامبران برمي آيد. زيرا رسولان الهي، در ارتباط مستقيم با خداوند هستند و علم خود را از خداوند كه عالم مطلق است، مي گيرند. واضح است كه هيچ چيزي بر خداوند،‌ مجهول نيست. پيامبران نيز به وسيله خداوند علم بر همه اشياء دارند. از گذشته و آينده هر چيزي خبر دارند.

تعليم كتاب نيز يعني شناخت جهان و انسان كه داروي يك واقعيت مي باشند.

پس تعليم قرآني كه رسولان و رسول گرامي اسلام متصدي آن مي باشند، تعليم حكمت است و كارش اين است كه براي مردمان بيان مي نمايند كه در ميان همه اصول عقايدي كه در فهم مردم و در دل آنها وجود دارد، كلامشان حق و كلام آنها باطل و خرافي است.

مثلاً بعضي از مردم كه همان منكرين اديان مي باشند، معتقدند كه حيات ماديشان اصالت دارد و هدف نهايي است. حتي بعضي از آنها گفته اند:

 ( ما هي إلا حياتنا الدنيا )

(سوره جاثیه _  آیه 24)

و قرآن متوجهشان مي كند به اينكه:

 ( و ما هذه الحیوة الدنيا الاّ لهو و لعب و إنّ الدّار الاخرة لهي الحيوان )

(سوره عنكبوت _ آيه 64)

و نيز مردم معتقدند كه اسباب حاكم بر دنيا تنها حيات و موت، صحت و مرض، غني و فقر، نعمت و نقمت و رزق و محروميت است و مي گويد:

 (بل مکر اللَّيل و النَّهار )

 (سوره سبأ _ آيه 33 )

و قرآن متذكرشان مي كند به اينكه:

 ( اَلا لَه الْخَلق و الأمر )

  ( سوره اعراف _ آيه 54 )

برگشت به ابتداي صفحه