|
|
|
بيرون كردن مردم از ظلمت به سوی نور بيرون راندن ظلمت، جهل و خرافه از سيره زندگي انسان ها، وظيفه خطيري مي باشد كه فقط پيامبران و جانشينان آنهاست كه مي توانند از عهده آن برآيند. تاريخ انبياء اين امر را بر ما مسلّم مي كند كه هر زمان كه جهل و خرافه و ظلمت به زندگي انسان ها استيلا يافته است، پيامبري از ميان آنها برآمده و آنها را از دست يازيدن و عمل كردن به خرافات و جهالت ها بر حذر داشته اند. به عنوان نمونه، حضرت لوط را مي بينيم كه انسان ها را از ظلمتي كه در آن غرق بودند، بر حذر مي داشت. اما آنها به آن حضرت نه تنها لبيك نگفتند، بلكه در صدد آزار رساندن و كشتن آن حضرت برآمدند. خواستِ خداوند بر اين تعلّق گرفت كه نسل آنها را به وسيله عذابي كه به آنها نازل شد از بين برود و زمين را از لوث وجود ناپاك آنها، پاك نماید. اقوام ديگر نيز به همين نحو، به وسيله انبياء، از كشيده شدن به سوي ظلمت و خرافه ها، بر حذر می شدند. نمونه بسيار روشن و نزديك به ما زندگي و سيره رسول مكرم اسلام صلّي الله عليه و آله و سلم و برخورد و موضع گيري روشنگرانه آن وجود مقدس در مقابل زندگي و فرهنگ جاهلي اعراب و مشركين است. تاريخ جاهليت ـ همان گونه كه از نام آن پيداست ـ به اين معني است كه زندگي اين قوم قبل از بعثت، آنقدر پست و منحط بوده است كه نام با مسماي جاهليت را بر آن نهاده اند و همه مي دانيم كه نيم قرن از تولد اسلام نگذشته بود كه هدايت و راهنمائي هاي رسول گرامي اسلام صلّي الله عليه و آله و سلّم و مبارزه او با جهل و خُرافه، از اين مردم براي جهان چه الگوهايي عرضه نمود. الگوهايي مثل سلمان فارسي، ابوذر، عمار ياسر، مقداد و ميثم و ... چهره هاي درخشاني هستند كه تاريخ بشر، براي بار دوم آنها را تجربه نخواهد كرد. اين امر ميسّر نشد مگر با فداكاري و مبارزه جانانه رسول رحمت صلّي الله عليه و آله و سلم، كه از همه چيز گذشت تا جاي صفات زشت جاهليت را با وصف نوراني عزت و حكمت و مصلحت جايگزين نمايد. |
