حضرت هود عليه السلام

 گفته شده است كه حضرت هود عليه السلام در بين قوم خود فردي معروف بوده است و از حيث مال و ثروت نيز در جايگاه مناسبي قرار داشته است.

خداوند بزرگ و مهربان آن حضرت را در ميان قوم خودش به پيامبري برگزيد تا هادي كساني باشد كه تعاليم حضرت نوح را به فراموشي سپرده بودند.

اين يكي از سنتهاي الهي است كه هميشه انسانها را به وسيله كساني که از ميان آنها به عنوان رسول و پيامبر انتخاب مي شود، به ياد آنچه از حق فراموش كرده اند،‌ مي اندازد. اين قوم نيز از اين قاعده مستثني نبود. حضرت هود پس از مبعوث شدن شروع به هدايت قوم خود كرد. نعمتهاي الهي را به آنها يادآور شد و از عذابهاي الهي بر حذرشان داد. به كارهاي نيكو و عبادت حق، دعوتشان مي كرد و از افعال زشت و پيروي از جهل و خرافه وشرك ورزيدن بازشان مي داشت. اما آن قوم، لجاجت مي كردند و از طريق باطل برنمي گشتند. حضرت هود آنها را از عذاب الهي ترساند. اما آنها از شرك و ظلم دست بردار نبودند. چون حجّت بر آنها تمام شد و حضرت هود از هدايت آنها مأيوس گرديد، خداوند بادي سرد بر آنها مسلّط كرد. آن قوم مشرك به جاي اينكه توبه نمايند،‌ به حضرت هود گفتند كه: ما را از باد سرد مي ترساني؟!

حضرت هود، به همراه فرزندان و كساني كه به او ايمان آورده بودند، در دره اي به فرمان الهي سكني گزيدند و آن قوم لجوج و مشرك، عذاب الهي را در همين دنيا به جان نوشيدند.

و اين چنين است كه يكي ديگر از اقوام بد سيرت تاوان افعال و كردار خود را به وسيله عذاب الهي دادند و از روي زمين محو شدند.

برگشت به ابتدای صفحه