|
« ديگر صفات سلبي » در پايان بحث توحيد، به برخي از صفات سلبي خداوند سبحان به طور اجمال اشاره مي نماييم: 1) خداوند سبحان، « جواد» است. « جواد» يعني: عطا كردن چيزي به كسي كه نياز دارد. بدون اينكه تقاضاي عوض و ما به ازاي آن را از او داشته باشد. به عبارت ديگر « جود » يعني وام بلا عوض. 2) او « مالک » است. يعني: همه چيز و همه كس از خداوند سبحان است. زيرا مخلوق او هستند. هر مخلوقي نيازمند خالق است و به كسي نياز دارد تا او را در مسير ناملائم حوادث، محفوظ نگه دارد. 3) او فوق همه چيز و كامل به تمام معنا است. 4) او « حق» است. « حق» به معناي چيزي است كه هميشه ثابت است و هيچگاه تغيير نمي كند. تمام حق ها، حقيقت خود را از حق سبحان مي گيرند و خداوند سبحان محقّق كننده تمام حقهاي عالم مي باشد. 5) خداي سبحان، « خير محض» است. 6) حق متعال، « قيوم» است. يعني: قوام و بقاء همه، وابسته به اوست. حق سبحان ذاتاً قوام دارد، نه اينكه نعوذ بالله، در قوام و بقاء خود به غير خود نيازمند باشد. 7) خداوند سبحان، « قديم» است. « رحيم» است. « كريم» است و ... و آنچه عرضه شد، فهرستي مختصر از صفات سلبي آفريدگار متعال بود. بحث بعدي، « اصل عدل» است كه يكي ديگر از اصول پنجگانه دين مبين اسلام مي باشد. |