برگشت
به صفحه دين
|
|
|
«شناخت و آثار شناخت» بحث اول: توحيد يا يكتاپرستي «توحيد» اولين اصل از اصول دين مبين اسلام مي باشد . « توحيد » يعني خداوندي را كه آفرينندة جهان و نظام شگرف و اعجاب برانگيز آن است، بشناسيم.به تعبير ديگر، « توحيد» عبارت از آن است كه: ما انسانها بدانيم جهان هستي ، پديد آورنده اي دارد. و بي سرپرست و بي برنامه رها نشده است . خالق جهان و هر آنچه در جهان است ، خداوندي مي باشد كه زمام تمام كارها مانند: آفرينش، رزق، روزي، تدبير امور جهان ، مرگ، زندگي و ... همه و همه در قبضه اختيار و ارادة خلل ناپذير اوست. اوست كه همه چيز را آفريده و دست مهربان و پر مهر خود را به سر تك تك موجودات نهاده است.اگر خالق مهرباني چون او نمي بود ، آيا عشق ، محبت، شور و نشاط وجود داشت؟ آيا عروس جادويي درياها، دلفين هاي بازي گوش زيبا، پهنة بيكران و نيلگون اقيانوسها، پهن دشتي مملو از ارغوان ها ، جنگل ها و مراتع كه چادر سبزشان را بر گيسوان طبيعت نهاده اند چشمان ما را نوازش مي داد؟آيا مي توانستيم در روزي تعطيل، بعد از يك هفته كار و تلاش ، كنار جويباري بنشينيم و گوش به ترنم و ترانة دل آرا و روح نواز جويبار بسپاريم و به شقايق ها، اين گلهاي هميشه غرق در عشق، سلامي بدهيم و حالشان را بپرسيم؟ و...... از همه مهمتر، خود تو، عشق تو به همه خوبي ها و ارزش ها، محبت تو به رسول گرامي اسلام و اهل بيت پاك و معصوم او و نيز علاقه تو به پدر و مادر، خانواده و فاميل و ... آيا وجود مي داشت؟ مي بيني كه! همه آنچه كه در بالا گفته آمد، در تو و در جهان بيرون از تو، وجود دارد. اينها را چه كسي آفريده است؟ آيا كسي جز خداوند، همه خوبي ها، محبت ها، عشق ها و ... را آفريده است؟ چه زيبا سروده است سعدي، آنجا كه مي گويد: به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست عـاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست |
